Ünsüz Türk Düşünürü Yazdı: Görünmez İyiler Çağı: Kahraman Olmadan İyilik Yapmak

Ünsüz Türk Düşünürü / Yazar

Zaman değişti. Artık iyiliğin de sahnesi var. Bir lokmayı paylaşmak bile kameraya bakarak yapılıyor; bir yardıma el uzatmak, paylaşım saatine denk getiriliyor. İyilik, sessiz bir vicdan eylemi olmaktan çıktı; beğeni ve alkışla ölçülür hale geldi. Herkes iyi görünmek istiyor ama kimse gerçekten iyi olmanın ağırlığını taşımıyor.

Bir zamanlar iyilik, “görülmeden yapılan” bir eylemdi. Şimdi ise “görülmeden yapılırsa” eksik sayılıyor. Sanki her yardımın bir PR değeri, her tebessümün bir izlenme oranı var. Oysa hakiki iyilik; bir fotoğraf karesine sığmayacak kadar mahrem, bir kalbin derinliğine dokunacak kadar sessizdir.

Aslında insan, iyi olmanın yükünü değil; iyi görünememenin korkusunu taşıyor artık. “Kimse görmezse boşa mı gidecek?” diye düşünen bir çağdayız. Oysa görünmez iyiler, görünür dünyayı ayakta tutan gizli kahramanlardır. Onlar, sabahın ilk ışığında kedilere su koyan, kimse fark etmeden yaşlı birinin poşetini taşıyan, alkış beklemeden dua eden insanlardır.

İyiliğin gürültüsünden uzak durmak, çağımızın en sessiz devrimidir. Çünkü hakiki iyilik, bir niyet meselesidir; bir seyirlik değil, bir sırdır. Bir gün dünya, o görünmez iyilerin dualarıyla ayakta kaldığını fark ettiğinde belki utanacak; çünkü o kahramanlar hiçbir zaman alkış istememişti.

Ve belki de en büyük iyilik, iyiliği konuşmadan yapabilmektir.