GEÇİM EHLİ VE BİLGİDE CÖMERT OLMAK
Bir zamanlar bilgi, kilitli sandıklarda saklanırdı. Usta çırağına bildiğinin hepsini öğretmezdi. "Mesleğin sırrı" denirdi buna. Çünkü bilgi güçtü ve güç paylaşılınca azalır sanılırdı. O devir kapandı. Bugün en değerli para birimi hâlâ bilgi; ama değeri saklandıkça değil paylaşıldıkça artıyor.
Geçim ehli olmak; insanlarla iyi geçinen, uyumlu, anlayışlı, sabırlı ve nazik kişileri tanımlayan, özellikle ikili ilişkilerde ve aile hayatında huzuru önceleyen ahlaki bir olgunluk halidir. Empati kurabilen, gereksiz kapris ve kıskançlıklardan kaçınan, değerlerine güvenen ve saygı duyan "uyumlu insan" profilidir.
Aynı zamanda geçim ehli olmak; insanlarla uyum sağlayan, yumuşak huylu, tatlı dilli, sabırlı ve çevresine huzur veren kişi demektir. Bu kişiler, öfkelerini yener, affedici davranır, bencillikten uzak durur ve zorluk çıkaran değil, çözüm üreten bir yapı sergilerler. İnsan ilişkilerinde nezaket ve güven esastır. Bu kişileri özetleyen cümle bilgide cömerttirler.
Bilgide cömert olmak, bildiğini esirgememek demek. Sınıfta arkadaşına formülü anlatmak, köyde yeni ekim tekniğini komşuyla paylaşmak. Bunun adı zayıflık değil. Tam tersi, özgüven. Çünkü bildiğini anlatabilen insan, onu gerçekten özümsemiş demektir. Anlatırken kendi de öğrenir, eksiklerini görür.
Peki neden hâlâ cimriyiz? "Fikrimi çalarlar" korkusu. "Benim yerime geçer" endişesi. Oysa tecrübe gösteriyor: Saklanan bilgi körelir. Anlatılmayan yöntem unutulur. Sizi vazgeçilmez yapan şey bildiğiniz değil, öğrenmeye devam etme kapasiteniz. Bugün verdiğiniz taktik yarın eskir. Ama paylaşma kültürünüz sizi her zaman aranan kişi yapar.
Cebindeki para bittiğinde fakirleşirsin. Aklındaki bilgi bittiğinde değil, paylaşmadığında fakirleşirsin. Çünkü kullanılmayan bilgi, harcanmayan kas gibidir. Zamanla erir. Mevlana’nın dediği gibi, "Bilgi, paylaştıkça çoğalan hazinedir."
Hadi bugün bir şey öğretelim. Bir kişiye bir cümle aktaralım. Bildiğimiz bir yolu tarif edelim.
Unutma, ışık yakmakla mumdan bir şey eksilmez. Ama karanlık azalır.
Ve bu ülkenin en çok ihtiyacı olan şey, karanlığı azaltacak cömert zihinler.
Hadi başlayalım!