Aydan Budak Yazdı: Sivrisinekler de Kendini Avcı Sanıyor!

Aydan Budak / Yazar 

‎Bulunduğum bölgede sivrisinekler öyle arsız ki birkaç dakika içinde ayak bileğinizi kırmızıya boyayabilirler. Öyle sıradan bir sivrisinek istilasından söz etmiyorum; bunlar resmen kendi alanlarında profesyonelleşmiş, açgözlü birer kan emici.

‎Bir gün, özellikle hiçbir işim yokken, oturup kendileri üzerinde küçük bir deney yapmaya karar verdim. Gölgeye geçtim. Malum, vücut ısımı hissedip gelsinler istiyordum. Nitekim geldiler. Hem de hiç davet beklemeden, adeta açık büfe bulmuşçasına!

‎Dışarıdan beni gören biri, kendi kendime tokat attığımı sanabilirdi. Oysa ki, ben kendi hâlimde oturuyordum; onlar saldırıyor, ben savunmaya geçiyordum. Tam bir Don Kişot meselesi… Yalnız benim savaştığım yel değirmenleri değil, gayet gerçek sivrisineklerdi. Bacağımda ısırıklar, yerde hareketsiz sivrisinekler… Kısacası, küçük çaplı bir meydan savaşı.

‎Ama hakkını yemeyelim, onların da bir mevsimi var. Yaz gelecek, çoğalacak, kanımızı emecekler. Sonra kış gelecek ve ortalıktan çekilecekler. Doğanın takvimi böyle.

‎Derken düşündüm: Hayatımızda da sivrisineklere benzeyen insanlar yok mu?

‎Sizden bir şeyler alırken kendilerini avcı sanan, sizin sessizliğinizi güçsüzlük, nezaketinizi fırsat bilen, sınırlarınızı fark ettiklerinde bile geri çekilmeyen insanlar… Ne kadar verirseniz verin doymayan, üstelik sizden aldıklarıyla kendilerini daha güçlü zannedenler.

‎Onlar da tıpkı sivrisinekler gibi uygun bir ortam ararlar. Bazen sizin iyi niyetiniz, bazen sabrınız, bazen de kimseyi kırmak istemeyişiniz onlar için bulunmaz bir fırsattır. Siz huzur içinde oturduğunuzu sanırken onlar çoktan kendilerine bir ziyafet sofrası kurmuş olabilirler.

‎Elbette size, benim gibi gölgeye oturup onları kendinize çekin, demiyorum. Herkesin kendi deneyini yapacak kadar sabrı olmayabilir. Üstelik bazı dersleri öğrenmek için kendimizi ısırıklara teslim etmemiz de gerekmez.

‎Benim söylemek istediğim daha basit: Ne yem olun ne de bir başkasının sizi yem sanmasına izin verin.

‎Çünkü mesele, hayatınıza kimin geldiği kadar, kimin orada kalmasına izin verdiğinizdir.

‎ Herkesi değiştiremezsiniz ama herkese erişim hakkı vermek zorunda da değilsiniz.

‎Sivrisineklerin mevsimi geçer. Bazı insanlarınki ise siz sınır çizmeyi öğrenene kadar sürer.

‎Unutmayın: Her kan emici kendini avcı sanır; ta ki karşısındakinin artık av olmayacağını anlayana kadar.