HAMDULLAH

Akşemseddîn’in en küçük oğlu da Hamdullah Hamdî’dir. İyi bir medrese tahsili görmüş olan Hamdullah Göynük’te medfûndur (ö. 1503). Döneminin hamse sahibi şairleri arasında yer alır. 

Rivâyet olunur ki Hamdî Çelebî anasının karnında iken Akşemseddîn mübârek elini üzerisine koyup:

“Benim kâmil oğlum, fâzıl oğlum, şâir oğlum.” diye severmiş. Akşemseddîn'in saâdethânesinin üst yanında bir pınar vardır. Parmak mikdârı sudur. Adına “Şeyh Hızır Pınarı” derler. Akşemseddîn o pınarda Hızır'la buluşup sohbet edermiş. Bir gün Hamdî'nin anası o pınara varmış ki su içe. Ansızın bir pîr-i nûrânî gelmiş:

“Ey hatun, bana şu pınardan su ver!” demiş. Hatun, bu zât nâ-mahremdir diye kaçınmış. Pîr-i nûrânî demiş ki:

“Benden kaçma. Ben, Allah’ın izniyle karnındaki oğlana duâ ve himmet eylemeye geldim.” deyince hatun da çekinmeden su vermiş. Pîr su içip duâ eylemiş. Hatun eve gelip bu mâcerâyı şeyhe söyleyince Akşemseddîn tebessüm eyleyip:

“O pîr karındaşım Hızır'dır. Benim kâmil, şâir ve mürşid oğlum Hamdî'yi duâ ve ziyâret eylemeye gelmiş.” deyince hatunu Hakk’a şükr eylemiştir. Akşemseddîn vefat eylediği zamanda Hamdî Çelebî on iki yaşında idi. Babasından sonra da ilim tahsiline devam etmiş ve Bursa'da Sultân Mehmed Han Medresesi'nde müderris olmuştur. Hamdî Çelebî müderrisliği sırasında gördüğü bir rüyâ üzerine İbrahim Tennûrî Hazretleri’ne bey‘at etmiştir. O bir gece babası Akşemseddîn'i düşünde görmüş idi:

“Yâ Hamdî, şimdiden sonra âhiret hazırlığı yap. Mürşidü's-sâlikîn Şeyh İbrâhîm'e teslîm ve irâdet getir.” dedi. Uyanınca yüreğinin yandığını ve bir ateş düştüğünü hissetti. Kayseri'ye yola çıkayım dediği bir anda ansızın Şeyh Hazretleri Bursa'ya geldi. Şeyh İbrahim Tennurî:

“Seni bana gönderen beni de sana gönderdi.” dedi:

“Sen benden evvel Kayseri’ye var sonra inşallâh ben de varayım.” dedi. Öyle de oldu. Hamdî kendisine dervîş oldu. Sülûk çıkarıp kitaplar yazdı. Kıssa-i Yûsuf’u, Leylâ vü Mecnûn’u, Kıyâfetnâmesi, Mûnisü’l-‘Uşşâk’ı tasavvufa dair risâlesi, Dîvân’ı meşhûrdur. Hamdullah Çelebi’nin çocukları içinde babalarının Yûsuf u Züleyha’sını çoğaltarak geçinenler de vardır.

*  *  *            *  *  *          *   *  *    

Uryan geldik dünyaya yine uryan gideriz

Mülkün mâlikin bildik ona hayran gideriz.

Tazim ettik bir ere ayak iken baş olduk

Kanat vurduk göklere seyran tayran gideriz

Kur'an indi de kalbe cemden farka yol aldık.

Dört kitaptan öteye şimdi furkan gideriz

Herkesin inandığı benim İlahım değil

Mahv edip Tur'u nurda canda canan gideriz

Mustafa'ya uyaldan masivayı koyaldan

Kokusunu duyaldan durmaz bir an gideriz

MT